Gölge

2015 sonbaharında İncesu-Dokuzpınar köyündeki kaynak sularının oluşturduğu ufak göllerin birinin kenarındaki ağaç ve gölgesi fotoğrafçımızın deklanşöründen kaçamamış. Gözüne, gönlüne ve eline sağlık.

Ağaç; içinde bulunduğu sonbahar mevsimiyle birlikte, doğanın yavaş yavaş kışa hazırlık yapışının aksine etraftaki sararmış otlara inat yemyeşil yapraklarıyla dimdik ve kuşkuyla çevreye tepeden bakınıyor. Tam bu esnada suyun üzerindeki kendi gölgesi olduğundan bihaber olduğu heybetli görüntüye hayran oluyor. Renklerin doğallığı ve betimlemenin güzelliği çok hoş. Ağacın suya ve toprağa düşen gölgeleri ise fotoğrafı ayrıca kuvvetlendiriyor.

Bu fotoğraf bana güçlü ve başarılı olmayı anımsatırken bir taraftan da tek başınalığı ve çaresizliği de hissettiriyor. Köklerine bağlı olup bir yere kımıldayamamak fakat bir o kadar güçlü olup her şeyi tek başına başarabileceğine inanmak. Kocaman kalabalıkların içerisinde yalnız olup her zaman kendi kendine dönmek. Topraktaki ve sudaki gölgene sarılıp çareyi hep kendinde aramak. Dünyanın öbür ucunda da olsan köklerine bağlı kocaman bir ağaç olup bir de kendi gölgenden güç alarak beslenmek. Kaderine razı olmak ve o kaderi avantajlı kılmak. Toprak sevgili ve su yarenken güneşi arkana alıp dost edinerek kuvvetlenmek. Dallanmak, dallandıkça daha da budaklanmak ve en derinlere kök salmak.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir